Wijkgebouw de wijk in

Interview door Auke Blaauwbroek met wijkraad Zuiderkwartier Tilburg

Wijkcentra hebben het de laatste jaren niet gemakkelijk. De subsidies waar jarenlang bijna vanzelfsprekend op gerekend kon worden verdwijnen als sneeuw voor de zon. Dat betekent dat het niet alleen lastig wordt om de activiteiten gefinancierd te krijgen, maar ook om professionals in dienst te houden die het beheer van de accommodatie verzorgen.  Zijn er alternatieven? Auke Blaauwbroek gaat op onderzoek uit in zijn eigen woonplaats en schuift aan bij John Clemminckx, voorzitter van de wijkraad Zuiderkwartier in Tilburg. De wijkraad is vaste bewoner van het MFA Zuiderkwartier.

Onder het genot van een kop koffie en een worstenbroodje herkent John dat het steeds moeilijker wordt om financieel de eindjes aan elkaar te knopen.  ‘Wij zijn daarom zelf met enkele wijkbewoners de wijk in gestapt en bewoners gezocht en gevonden die zich willen inzetten om buren, wijkbewoners te helpen met allerlei klusjes. Zo hebben we een databank gemaakt waarin de aangeboden hulp en de gevraagde hulp worden geboekt en dat werkt heel goed. Buurtbewoners ontmoeten elkaar op een andere manier en we gaan ermee door ook in andere delen van de wijk. De meer dan verwachte inzet van de wijkbewoners bracht ons vervolgens op het idee om ook ondernemers te betrekken bij ons project. Zo hebben we vooral veel ZZP-ers in de wijk die ook baat hebben bij extra bekendheid. Opdrachten die mogelijk eerst buiten de wijk worden gegund, kunnen nu misschien ook aan buurtgenoten gegund worden. We hebben hen vervolgens uitgenodigd in ons wijkcentrum en hen met elkaar in contact gebracht. Voor een klein bedrag van € 10,00 lidmaatschapsgeld kunnen ze bij ons tegen een gereduceerd tarief een ruimte huren en tot onze verbazing zien we allerlei nieuwe initiatieven ontstaan. Er rijdt nu een deeltaxi via een buurtbewoner in de wijk rond die zijn medebewoners naar het Zuiderkwartier vervoert. We organiseren stageplekken voor jongeren om kennis op te doen rond ICT, hebben een groep mensen die de tuinen op orde brengen bij buurtbewoners en er is een aparte werkgroep die de leefbaarheid in de wijk niet alleen in de gaten houdt, maar ook aanpakt door troep op te ruimen. Er is zelfs al iemand die weer aan een reguliere baan is gekomen via deze aanpak”. Zo vertelt John vol enthousiasme dat op deze eerste ontmoetingsavond bijna 30 mensen zijn komen opdraven en dat er nu ook regelmatig een zogeheten ‘repair café’ wordt georganiseerd waar mensen hun oude spullen die niet meer werken kunnen laten repareren door vrijwilligers met twee rechterhanden.

Auke is benieuwd of de decentralisaties van de zorg en de jeugdzorg ook extra activiteiten in het wijkcentrum hebben opgeleverd. Zowel de gehandicaptenzorg als de wijkzorg zijn nu actief en zorgen voor veel extra inloop van wijkbewoners die dan hun buren tegen komen en nog even een bakkie doen. Op de vraag van Auke waar wijkcentra rekening mee moeten houden is John evident:  ‘Zorg voor goede contacten met de gemeenteambtenaar. Nodig hem of haar regelmatig uit en ga zelf ook regelmatig naar het gemeentehuis om de stand van zaken te bespreken. Als ze daar weten waar jullie mee bezig zijn, dan is men ook sneller geneigd om met jullie mee te denken en potjes te zoeken en te vinden voor jullie activiteiten’.

In de nazit brainstormen beiden nog over de rol van het wijkcentrum op het gebied van veiligheid in de wijk. De vergaderingen van buurtregie worden in het wijkcentrum gehouden en we kunnen het Zuiderkwartier zien als de uitvalsbasis voor de wijkagenten. Helaas gaan die echter meer met social media aan de slag waardoor ze weer op afstand van de wijk komen te staan. ‘Daar valt nog een wereld te winnen’!